Omschrijving
De Oudestadsbrugtoren (Staroměstská mostecká věž) is de gotische poort die het uiteinde van de Karelsbrug aan de kant van de Oude Stad bewaakt, op het Kruisherenplein. Hij is 47 meter hoog, bedekt met gebeeldhouwde steen, en vanaf de top kijk je recht over de brug naar het kasteel.
De toren werd gebouwd voor de roem. Karel IV wilde een triomfboog aan het begin van zijn nieuwe stenen brug, op de route van toekomstige kroningen, en hij rees op vanaf 1357 onder het oog van de keizer, voltooid door het atelier van Peter Parler, de bouwer van de Sint-Vituskathedraal.
De oostzijde, naar de Oude Stad gekeerd, is een preek in steen, in drie lagen: de wereld van zondige stervelingen, de rij koningen en de hemelse sfeer.
Karel IV en zijn zoon Wenceslaus IV zitten op hun troon naast Sint-Vitus, patroon van de brug, met daarboven Bohemens patroonheiligen. Karels hoofd helt opzij, door een ruggengraatletsel uit een jeugdtoernooi.
Zoek de ijsvogels, het embleem van Wenceslaus IV, vijf keer uitgehouwen op de toren, vier naar de Oude Stad en een naar de Kleine Zijde. Een gezegde luidt dat alleen een rechtvaardig mens ze alle vijf tegelijk kan zien, wat onmogelijk is. Onder de boog eindigt een net van stenen ribben in een sluitsteen in de vorm van een koningskroon.
Beklim de 138 treden van de wenteltrap, en de open galerij met kantelen en vier hoektorentjes toont de hele brug beneden en het kasteel aan het einde. Onder het steile leistenen dak is het oorspronkelijke houten geraamte meer dan 600 jaar oud.
De westzijde keek naar de rivier en verloor haar gotische beelden in 1648 aan Zweeds kanonvuur, terwijl de burgers van Praag en de studenten van het nabijgelegen Klementinum een barricade van boomstammen in de poort verdedigden. Een stenen tafel in het Latijn herinnert nu aan de verdediging.
De toren kende ook een grimmig hoofdstuk. Tien jaar lang, vanaf 1621, hingen de hoofden van twaalf geëxecuteerde Boheemse edelen in ijzeren manden aan de galerij: de waarschuwing van keizer Ferdinand II na de mislukte protestantse opstand. Slechts één weduwe kreeg de schedel van haar man terug, na een jaar.
De grote beelden van koningen en heiligen op de oostgevel zijn tegenwoordig zandstenen kopieën uit 2006; de gotische originelen worden bewaard in het lapidarium van het Nationaal Museum.
De toren werd gebouwd voor de roem. Karel IV wilde een triomfboog aan het begin van zijn nieuwe stenen brug, op de route van toekomstige kroningen, en hij rees op vanaf 1357 onder het oog van de keizer, voltooid door het atelier van Peter Parler, de bouwer van de Sint-Vituskathedraal.
De oostzijde, naar de Oude Stad gekeerd, is een preek in steen, in drie lagen: de wereld van zondige stervelingen, de rij koningen en de hemelse sfeer.
Karel IV en zijn zoon Wenceslaus IV zitten op hun troon naast Sint-Vitus, patroon van de brug, met daarboven Bohemens patroonheiligen. Karels hoofd helt opzij, door een ruggengraatletsel uit een jeugdtoernooi.
Zoek de ijsvogels, het embleem van Wenceslaus IV, vijf keer uitgehouwen op de toren, vier naar de Oude Stad en een naar de Kleine Zijde. Een gezegde luidt dat alleen een rechtvaardig mens ze alle vijf tegelijk kan zien, wat onmogelijk is. Onder de boog eindigt een net van stenen ribben in een sluitsteen in de vorm van een koningskroon.
Beklim de 138 treden van de wenteltrap, en de open galerij met kantelen en vier hoektorentjes toont de hele brug beneden en het kasteel aan het einde. Onder het steile leistenen dak is het oorspronkelijke houten geraamte meer dan 600 jaar oud.
De westzijde keek naar de rivier en verloor haar gotische beelden in 1648 aan Zweeds kanonvuur, terwijl de burgers van Praag en de studenten van het nabijgelegen Klementinum een barricade van boomstammen in de poort verdedigden. Een stenen tafel in het Latijn herinnert nu aan de verdediging.
De toren kende ook een grimmig hoofdstuk. Tien jaar lang, vanaf 1621, hingen de hoofden van twaalf geëxecuteerde Boheemse edelen in ijzeren manden aan de galerij: de waarschuwing van keizer Ferdinand II na de mislukte protestantse opstand. Slechts één weduwe kreeg de schedel van haar man terug, na een jaar.
De grote beelden van koningen en heiligen op de oostgevel zijn tegenwoordig zandstenen kopieën uit 2006; de gotische originelen worden bewaard in het lapidarium van het Nationaal Museum.