Omschrijving
De Uitkijktoren van Petřín (Petřínská rozhledna) is een stalen toren van 63,5 meter op de Petřín-heuvel, boven de Praagse Kleine Zijde, en het antwoord van de stad op de Eiffeltoren. Hij werd in 1891 gebouwd, in maar vier maanden, en vanaf zijn platforms ligt de hele stad open.
Het verhaal begint in 1889, toen leden van de Club van Tsjechische Toeristen de wereldtentoonstelling in Parijs bezochten en geïnspireerd door Eiffels creatie thuiskwamen. Ze haalden zelf het geld op, en de toren verrees voor de Jubileumtentoonstelling van 1891.
Hij is ongeveer een vijfde zo hoog als zijn voorbeeld en geen getrouwe kopie. De doorsnede is achthoekig in plaats van vierkant, en in plaats van op vier open poten van traliestaal te staan, vult hij de ruimte ertussen met de toegangshal. De laagste dwarsbalken kopiëren echter wel Eiffels ronde ontwerp.
Binnen leiden 299 treden naar twee uitkijkplatforms, via twee trappen die als een dubbele helix om elkaar heen kronkelen: een om omhoog te gaan en een om tegelijkertijd naar beneden te gaan.
Een kleine lift bedient wie niet kan klimmen. Op de hoofdverdieping zijn een cadeauwinkel en een kleine cafetaria, en op de onderste verdieping een kleine tentoonstellingsruimte.
Op de platforms is het uitzicht de beloning: de daken en torenspitsen van Praag, de rivier met zijn bruggen, het kasteel op zijn rug en op een heldere dag de bossen van Midden-Bohemen achter de stad.
Bijna veertig jaar had de toren ook een tweede taak. In 1953 kreeg hij een televisieantenne en zond hij het tv-signaal voor Praag uit, tot de Žižkov-televisietoren het in 1992 overnam. De oorspronkelijke lift voor zes personen, eerst op gas en later elektrisch, werd verwijderd om plaats te maken voor kabels.
De toren was van 1979 tot 1992 voor het publiek gesloten wegens een lange renovatie en werd in 1999–2002 opnieuw verbouwd. De meeste bezoekers bereiken de heuvel met de kabelspoorweg, terwijl de wandeling over de paden ongeveer een half uur duurt.
Het verhaal begint in 1889, toen leden van de Club van Tsjechische Toeristen de wereldtentoonstelling in Parijs bezochten en geïnspireerd door Eiffels creatie thuiskwamen. Ze haalden zelf het geld op, en de toren verrees voor de Jubileumtentoonstelling van 1891.
Hij is ongeveer een vijfde zo hoog als zijn voorbeeld en geen getrouwe kopie. De doorsnede is achthoekig in plaats van vierkant, en in plaats van op vier open poten van traliestaal te staan, vult hij de ruimte ertussen met de toegangshal. De laagste dwarsbalken kopiëren echter wel Eiffels ronde ontwerp.
Binnen leiden 299 treden naar twee uitkijkplatforms, via twee trappen die als een dubbele helix om elkaar heen kronkelen: een om omhoog te gaan en een om tegelijkertijd naar beneden te gaan.
Een kleine lift bedient wie niet kan klimmen. Op de hoofdverdieping zijn een cadeauwinkel en een kleine cafetaria, en op de onderste verdieping een kleine tentoonstellingsruimte.
Op de platforms is het uitzicht de beloning: de daken en torenspitsen van Praag, de rivier met zijn bruggen, het kasteel op zijn rug en op een heldere dag de bossen van Midden-Bohemen achter de stad.
Bijna veertig jaar had de toren ook een tweede taak. In 1953 kreeg hij een televisieantenne en zond hij het tv-signaal voor Praag uit, tot de Žižkov-televisietoren het in 1992 overnam. De oorspronkelijke lift voor zes personen, eerst op gas en later elektrisch, werd verwijderd om plaats te maken voor kabels.
De toren was van 1979 tot 1992 voor het publiek gesloten wegens een lange renovatie en werd in 1999–2002 opnieuw verbouwd. De meeste bezoekers bereiken de heuvel met de kabelspoorweg, terwijl de wandeling over de paden ongeveer een half uur duurt.