Omschrijving
Het Agnesklooster (Anežský klášter) is het oudste bewaarde gotische gebouw van Praag, verscholen in de rustige noordoostelijke hoek van de Oude Stad, vlak bij de Moldau. Het werd gesticht door een koningsdochter die non werd en herbergt nu de collectie middeleeuwse kunst van de Nationale Galerie.
Boven beslaat de tentoonstelling Middeleeuwse kunst in Bohemen en Centraal-Europa de jaren 1200 tot 1550: vergulde altaarpanelen en kleurrijke religieuze beelden. De topstukken zijn de panelen van het altaar van Vyšší Brod, van rond 1350, en het altaar van Třeboň, uit de jaren 1380.
Het gebouw zelf is het bezoek al waard. In de Salvatorkerk, door een onbekende Franse meester gebouwd als mausoleum voor de Přemysliden, heeft de triomfboog in plaats van kapitelen gebeeldhouwde hoofden van vijf Boheemse heersers en hun vrouwen. Agnes zelf staat op een kapiteel vlak boven het altaar.
Rond de kloostergang, waar tijdelijke tentoonstellingen worden gehouden, liggen de kapittelzaal, met een portaal in de vorm van een klaverblad als symbool van de Drie-eenheid, en een 14e-eeuwse keuken waarvan het ribgewelf oprijst naar de schoorsteen. Een hoog portaal in de Franciscuskerk heeft nog veel van zijn oorspronkelijke rode en blauwe beschildering.
Agnes van Bohemen was de jongste dochter van koning Ottokar I. Ze was verloofd met de zoon van de Duitse keizer en werd daarna het hof gemaakt door keizer Frederik II zelf, maar ze gebruikte de vrijheid die de dood van haar vader haar gaf om rond 1231 dit klooster van clarissen en franciscanen te stichten, en werd er abdis.
Ze woonde hier tot haar dood in 1282 en werd haar hele leven als heilige vereerd, maar pas in 1989 heilig verklaard.
Daarna beleefde het klooster een paar zware eeuwen. Tijdens de Hussietenoorlogen diende het als wapenarsenaal en munt, en nadat keizer Jozef II het in 1782 had verkocht, werd het opgedeeld in woningen voor armen, werkplaatsen en opslagruimtes. De Nationale Galerie nam het in 1963 over en voltooide de restauratie.
Boven beslaat de tentoonstelling Middeleeuwse kunst in Bohemen en Centraal-Europa de jaren 1200 tot 1550: vergulde altaarpanelen en kleurrijke religieuze beelden. De topstukken zijn de panelen van het altaar van Vyšší Brod, van rond 1350, en het altaar van Třeboň, uit de jaren 1380.
Het gebouw zelf is het bezoek al waard. In de Salvatorkerk, door een onbekende Franse meester gebouwd als mausoleum voor de Přemysliden, heeft de triomfboog in plaats van kapitelen gebeeldhouwde hoofden van vijf Boheemse heersers en hun vrouwen. Agnes zelf staat op een kapiteel vlak boven het altaar.
Rond de kloostergang, waar tijdelijke tentoonstellingen worden gehouden, liggen de kapittelzaal, met een portaal in de vorm van een klaverblad als symbool van de Drie-eenheid, en een 14e-eeuwse keuken waarvan het ribgewelf oprijst naar de schoorsteen. Een hoog portaal in de Franciscuskerk heeft nog veel van zijn oorspronkelijke rode en blauwe beschildering.
Agnes van Bohemen was de jongste dochter van koning Ottokar I. Ze was verloofd met de zoon van de Duitse keizer en werd daarna het hof gemaakt door keizer Frederik II zelf, maar ze gebruikte de vrijheid die de dood van haar vader haar gaf om rond 1231 dit klooster van clarissen en franciscanen te stichten, en werd er abdis.
Ze woonde hier tot haar dood in 1282 en werd haar hele leven als heilige vereerd, maar pas in 1989 heilig verklaard.
Daarna beleefde het klooster een paar zware eeuwen. Tijdens de Hussietenoorlogen diende het als wapenarsenaal en munt, en nadat keizer Jozef II het in 1782 had verkocht, werd het opgedeeld in woningen voor armen, werkplaatsen en opslagruimtes. De Nationale Galerie nam het in 1963 over en voltooide de restauratie.